บทที่ 47 ยินดีกับเพื่อน

“พี่เข้าใจแล้วเอ๋ย ขอบใจมากนะที่เตือนสติพี่ต่อไปพี่จะไม่ทำให้เอ๋ยลำบากใจอีก พี่ขอให้เอ๋ยมีความสุขนะ” วีระพูดกับลิปการ์ก่อนจะผลุนผลันลุกขึ้นเดินไปขึ้นรถแล้วขับออกไปอย่างรวดเร็วเพราะทำใจไม่ได้

ลิปการ์มองตามวีระขับรถออกจากบ้านไปอย่างรวดเร็วแล้วถอนหายใจเธอหวังว่าเขาจะคิดได้เพราะต่างก็มีวิถีชีวิตของ...